opusme-sanatiSözlükler öpüşme için dudakları sıkıca birbirine yapıştırıp, birdenbire geri çekmek suretiyle yapılan bir tür selamlaşmadır der. Bu da, sözlüklerin, kelimeler hakkında bazı şeyler bilmelerine karşılık, öpüşme sanatı hakkında, hiçbir şey bilmediklerini açıkça ortaya koymaktadır. Eğer öpüşmenin gerçek anlamını öğrenmek istiyorsak, sözlüklerden derlemeler yapan eski geri kafalılar yerine, öpüşme sanatı ne olduğunu, damarlarında hala gençliğin o sıcak kanı dolaşan şairlere başvurmalıyız.

İnsanlar İçin Öpüşme Sanatı

Örneğin, şair Coleridge öpüşmeyi, çiçek balı teneffüsü diye tanımlar. Shakespeare’e göre; öpüşme sanatı, aşkın mühürüdür. Bu konuda son derece geniş araştırmaları olan eski Romalı şair Martial’ın tanımlaması şöyledir: Öpüşme sanatı, hoş kokulu çiçeklerden çıkan bal özünün kokusu, safranların kaynaştığı yerlerdeki olgun rayiha, tomurcukları içinde gelişen meyvelerin parfümü, çiçekli yaz vadileri, bir kız avucunda buğulanmış amber kokusu ve arıları kendine çeken bir çiçek demetidir. Evet, öpüşme sanatı bütün bunlar ve daha fazlasıdır.

Öpüşme Sanatı Hakkında

Öpücüğün aşkın ilacı, ilk ve son haz, aşkın dili, mutluluk mühürü, aşk hediyesi, eriten yudum, tanrıça Venüs’ün ölümsüzlük suyu olduğu da söylenmiştir. Evet. öpüşme sanatı bütün bunlar ve daha fazlasıdır. Öpücüğün tam bir tarifi yapılamaz. Çünkü bir öpücük, bir öncekinden ve bir sonrakinden daima farklıdır. Nasıl iki insan birbirine benzemezse, iki öpücük de birbirine benzemez. Öpücükleri yaratan ve yaşayan, insanlardır; canlı, hayat, aşk ve sonsuz mutlulukla dolu insanlar. Öpüşme sanatı basit bir konu gibi görünse de araştırılması gereklidir.